zondag 31 juli 2011

week 31 - Je bent een goed idee

In het begin schiep God de hemel en de aarde.
Toen zei God: ‘Laten we mensen maken!
Mensen die ons even beeld zijn, die op ons lijken.’
God schiep de mens als het evenbeeld van Zichzelf.
Hij schiep de mens: man en vrouw.
God gaf hun Zijn zegen en zei: Breng veel nakomelingen voort om de aarde te bevolken.
En zo gebeurde het.
God keek naar alles wat Hij gemaakt had, het was erg mooi.


Genesis 1:1,26a, 27,28a, 31


Twijfel je weleens aan de waarde van jezelf als persoon?
Heb je weleens het idee dat jouw leven voor niemand van waarde is, voor niemand van enig nut?
Kom je weleens tot de conclusie dat de wereld beter af was geweest zonder jou?
Dat het beter was geweest als je nooit geboren was?
Weet dan dit: God heeft je bedacht; Hij heeft je gewild!
God heeft jou geschapen naar Zijn evenbeeld en toen Hij keek naar alles wat Hij had gemaakt, zag Hij dat het zeer goed was!
Hij heeft je in de moederschoot geweven.
Je was voor Hem niet verborgen toen je groeide in het duister van je moederschoot.
Nog voor je enige vorm had, waren je dagen al vastgelegd; nog voor je één dag geleefd had, was alles al opgeschreven in Zijn boek.
Hij kent je als geen ander.
Hij weet waar je gaat en staat.
Geen enkele gedachte is voor Hem verborgen.
Nog voor je iets wil zeggen weet Hij er al van.
En toch zegt Hij: Je bent kostbaar, je bent een parel in Mijn hand, Ik heb je lief!
Nee, je bent geen toeval, je bent bedacht en gewild door God de Vader.






Je leven is niet
uit toeval ontstaan;
noch een wrange grap
door iemand begaan.
Je leven is,
ongeacht wat je denkt
of wat mensen zeggen,
een wonder van Gods hand
en door niets of niemand
te weerleggen.


Hij heeft je bedacht;
Hij heeft je gewild en vormgegeven.
Je bent bijzonder en speciaal;
oneindig kostbaar is jouw leven.


©Rita Klapwijk

zondag 24 juli 2011

Week 30 - Als was het voor Jezus

Als Jezus lid zou zijn van onze gemeente:

Zouden we dan de bidstonden gaan bezoeken?
Zouden we dan iedere zondag in de kerk zitten?
Zouden we dan meer geven?
Zouden we dan een taak op ons nemen?
Zouden we dan dienstbaarder zijn?
Zouden we dan een arm om iemand heen leggen?
Zouden we dan een ander troosten?
Zouden we dan een kaartje sturen of een telefoontje plegen?
Zouden we dan bij iemand op bezoek gaan?
Zouden we dan behulpzamer zijn?
Zouden we een ander gaan helpen?
Zouden we een boodschap voor een ander gaan doen of eten koken?
Zouden we dan een praatje maken?
Zouden we dan ons huis openstellen?
Zouden we …..


Dan zal de Koning antwoorden:
Ik verzeker u: al wat u gedaan hebt voor een van Mijn broeders hier, hoe onbelangrijk hij ook was, dat hebt u voor Mij gedaan.


Mattheüs 25 :40

Voor het Bijbelgedeelte hierover: klik <<hier>>      





Heer Jezus,
ik verlang naar een hart
vol liefde en bewogenheid.
Naar ogen die zien
en oren die horen.
Naar handen
die dienstbaar zijn
en voeten die Uw wegen gaan.


Heer Jezus,
leer mij daarom
gehoorzaam U te volgen,
Uw wil te doen,
in Uw voetsporen
te treden.


Laat mij zijn voor een ander
als was het voor U.


©Rita Klapwijk

zondag 17 juli 2011

Week 29 - Mijn hulp is van de Heere!

Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal.
Mijn hulp is van de Heere, Die hemel en aarde gemaakt heeft.
Deze woorden uit Psalm 121 (vers 1,2) zullen bij velen zeer bekend zijn.
Deze woorden bemoedigen en sterken ons.
Het is ook goed om ze voor te houden, steeds opnieuw; en dan niet alleen als we het moeilijk hebben, maar ook als alles goed gaat, zodat we niet vergeten tot wie wij ons kunnen keren als we hulp nodig hebben.
Uit deze twee verzen klinkt ook de zekerheid die we hebben als het gaat over het ontvangen van hulp van God.
Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal; mijn hulp is van de Heere!
Maar, hoe kunnen we daar zo zeker van zijn?
Wil die grote God; de Almachtige, de Alwetende, de Ontzagwekkende, de Schepper van hemel en aarde, echt wel bemoeienis hebben met onze mensen dingetjes?
Zijn ze niet te klein, te onbeduidend voor Hem?
Zou Hij wel iets begrijpen van de dingen waar wij als mens soms door heen gaan?
Zou Hij wel iets begrijpen en mee kunnen voelen van en in onze moeiten en zorgen, van onze pijn en verdriet, van onze noden en beproevingen?
Ja, dat doet Hij zeker!
Hij, Jaweh, de ‘Ik ben’, heeft Zijn Zoon naar deze wereld gezonden.
Jezus werd mens, volledig mens en is ons in alles gelijk geworden.
God is niet in de hemel gebleven en kijk op afstand naar ons; nee, Hij zond Zijn Zoon en in Jezus, Zijn Zoon, hebben wij iemand die ons volledig kan begrijpen en met ons mee kan voelen.

En daarmee ook God Zelf, want Hij en Zijn Zoon zijn één. (Johannes 14:10,11)
Er is niets dat Hij niet kent.
Hij weet wat het is om verdriet en pijn te hebben, honger en dorst.
Hij kent de pijn van afwijzing; Hij kent het verdriet van de dood; Hij kent al onze noden enz..
En juist omdat Hij ook alles heeft meegemaakt kunnen we er zeker van zijn dat we hulp zullen ontvangen als we Hem daarom vragen.

Laten we vasthouden aan het geloof dat we belijden: we hebben een verheven Hogepriester die de hemel is binnengegaan – Jezus, de Zoon van God.
Onze Hogepriester kan volledig meevoelen met al onze zwakheden.
Hij heeft alle beproevingen net zo ondergaan als wij.
Alleen, gezondigd heeft Hij niet.
We kunnen dus vol vertrouwen naderen tot de troon van de genadige God.
Daar zullen we barmhartig en genadig behandeld worden en op de juiste tijd hulp ontvangen.


Hebreeën 4:14-16





                     Mijn hulp is van de Heere
                     en ik nader tot de troon
                     van de genadige God
                     in het volste vertrouwen.
                     Hij zal mij barmhartig zijn
                     en hulp geven op de juiste tijd.
                     Ja, mijn hulp is van de Heere,
                     want op Hem is mijn vertrouwen.
  
         
Mijn hulp is van de Heere,
van Hem, die weet, begrijpt en voelt
waar ik door heen moet gaan.
Mijn hulp is van de Heere,
want in alles is Hij mij
voorgegaan.


Mijn hulp is van de Heere,
van Hem, die mens werd zoals wij
en daarom in alles naast ons kan staan.
Mijn hulp is van de Heere;
omdat Hij als 't ware
in mijn schoenen heeft gestaan.


©Rita Klapwijk 

zondag 10 juli 2011

Week 28 - Uitstappen

God heeft mij geschapen met een voorliefde voor lezen, gedichten, schrijven, zingen; naast zorgzaamheid en een bewogen hart.
Vanuit de door omstandigheden ontstane beslotenheid en eenzaamheid van mij thuis heeft Hij mij geroepen om mijn angsten opzij te zetten en op te staan in Zijn kracht om dat te doen waartoe Hij mij riep.
Met angst en beven heb ik mijn eerste wankele stappen gezet, en vervolgens Hem beloofd: ‘Heer, wat U op mijn pad brengt, dat zal ik doen.’
En zo ben ik uitgestapt, voorzichtig, schoorvoetend, met het klamme zweet in mijn handen, in de dingen die God op mijn weg had geplaatst.
Langzaamaan ging ik niet alleen ontdekken dat ik kostbaar en waardevol ben, maar ook dat mijn leven zin heeft, ook naar buiten toe; dat ik wat kan en mag betekenen voor een ander en Hem daarin eer.
Ik eer Hem met mijn gedichten, mijn schrijfselen en wat tot mijn grote verwondering tot bemoediging blijkt te zijn voor velen.
God riep mij, maar God roept ook jou.
Misschien zeg je: ‘Wat zou ik nu kunnen doen, kunnen betekenen; ik kan niets bijzonder. ‘Kijk dan niet naar een ander maar leg alles aan Hem voor en plaats alles in Zijn handen en zeg dan maar tegen Hem: ‘Heer, hier ben ik, breng U maar wat op mijn pad en ik zal het doen.’
Bedenk wel voor je dit bid, dat God een hoorder is der gebeden!
Hij wil namelijk niets liever dan dat de mooie, unieke dingen die Hij in je heeft gelegd tot bloei komen.


‘Sta op en schitter.
 Je licht is gekomen.
 Mijn luister, Mijn heerlijkheid, Mijn glorie schijnt over jou.
 De aarde wordt bedekt onder het duister, maar over jou schijnt Mijn  licht.’


Jesaja 60:1,2





                     Stap uit in geloof.
                     Stap uit in vertrouwen.
                     Hij is het
                     op wie je altijd kunt bouwen.
                     Leef je leven
                     tot glorie van de Heer
                     en geef Hem zo
                     alle lof en eer.
                 

Voorzichtig stap ik uit
in het geloof
en het vertrouwen
dat Hij mij zal leiden
op al mijn wegen.


Voorzichtig stap ik uit
en ga het
onbekende tegemoet
al biddend om
Gods onmisbare zegen.


Voorzichtig stap ik uit
en aarzelend
zet ik de eerste stappen
in de richting waarvan
ik geloof
dat Hij mij zendt.
 

Voorzichtig stap ik uit
en schoorvoetend
doe ik dingen die ik
nog nimmer heb gedaan
en geef zo de eer aan Hem
die mij zo goed kent.


Voorzichtig stap ik uit
met mijn hart op Hem gericht.
Aan Zijn hand
en in het schijnsel van Zijn licht.


©Rita Klapwijk 

zaterdag 9 juli 2011

Week 27 - Vervulde belofte

Met de zonde van Adam en Eva is de zonde de wereld binnengekomen en de relatie met God de Vader werd wreed verstoord.
Maar God beloofde dat Hij Zijn Zoon zou zenden om de relatie tussen Hem en ons te herstellen; zoveel hield Hij van ons mensen.
En Hij maakte Zijn belofte waar.
Ruim twee duizend jaar geleden kwam Jezus naar deze aarde en volvoerde Gods reddingsplan.
God had ons zo lief, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gaf, opdat een ieder die in Hem geloofd niet verloren gaat maar eeuwig zal leven. (Joh. 3:16)

God toonde ons Zijn liefde in het offer van Zijn Zoon.
Is je hart dorstig als droog land dat snakt naar water?
Schreeuwt je leven als een hert schreeuwt om water?
Kom en drink uit de Bron die  Jezus heet en die levend water geeft;  je zult nooit meer dorst hebben.
Geef je hart aan Jezus, neem Hem aan als je Heer en Heiland, als je Verlosser en Zaligmaker; neem Zijn geschenk van genade aan en stromen van dat levende water zullen uit jouw binnenste vloeien. (Johannes 7:37,38)






Gods belofte werd in Jezus vervuld;
Hij droeg al onze zonden, al onze schuld.
Aan het kruis toonde God Zijn liefde,
in spijkers die de handen en voeten
van Zijn Zoon doorkliefden.


Kom en geloof,
geloof en belijd.
Belijd en ontvang,
ontvang en leef.
Leef en geef.


Drink, dorst nimmermeer,
kom bij de Bron, Jezus de Heer.


©Rita Klapwijk

Week 26 - Bekeren = veranderen

Als wij tot geloof komen, tot bekering komen, dan betekent dat dat ons leven drastisch verandert.
Bekering is verandering; we zijn niet meer dezelfde mensen als voorheen.
Ja, uiterlijk blijven we dezelfde persoon, maar in denken is er iets verandert.

(Romeinen 12:1,2)
Zaten we eerst zelf op de troon van ons leven, dan hebben we die troon nu aan de Here Jezus gegeven.
Draaide eerst alles om onszelf, dan draait alles nu om Hem die ons heeft gered.
Onze levenswijze, wat we wel of niet doen, wordt niet meer worden bepaald door wat wij vinden of willen, maar wat God vindt, wat Zijn wil is.
Dit is een proces en zeker niet altijd even makkelijk.
Ook kan het gebeuren dat naar mate we langer christen zijn, verkeerde gewoonten, dingen of inzichten ons leven binnensluipen.
Soms gebeurt het gewoon, dat we, zonder het misschien echt door te hebben, langzaamaan meelopen in het gareel van de wereld.
Het is daarom goed om ons leven regelmatig onder de loep te nemen en net als David in Psalm 139 (vers 23, 24) naar God toe te gaan en Hem te vragen of Hij ons wil laten zien of we ons nog wel op de juiste weg bevinden.


Mijn God, doorgrond mij,
kijk in mijn hart,
onderzoek mij,
peil mijn gedachten.
Dreig ik van U af te dwalen,
breng mij dan terug op de weg naar U.






Bekeren
is berouw hebben,
tot inkeer komen,
je levenswijze veranderen.


Veranderen
is anders worden,
is een kentering,
is niet meer dezelfde zijn.


Heer Jezus,
als er nog dingen zijn
in mijn leven,
of misschien wel
opnieuw gekomen zijn,
die niet met Uw aanwezigheid
samen kunnen gaan,
dan bid ik
dat U mijn ogen opent
voor dat
wat tussen U en mij
is in komen te staan.


Dan kan ik U
mijn zonden belijden,
mij afkeren
van dat wat niet
in Uw nabijheid
kan bestaan,
Dan kan ik,
als vergeven mens,
opnieuw
samen met U,
aan Uw hand
verder gaan.


©Rita Klapwijk

Week 25 - Mooi, mooier, mooist

Bij de één is dat eerder zichtbaar dan bij de ander, mede afhankelijk van allerlei omstandigheden, maar ouder worden we allemaal.
De één heeft daar meer problemen mee dan de ander en de één doet er dan ook meer aan dan de ander om het tegen te houden.
In 2 Korinthe 4:16-18 staat echter: ‘Daarom verliezen wij de moed niet; integendeel, ook al vergaat onze uiterlijke mens, toch wordt de innerlijke mens van dag tot dag vernieuwd.’
Wat een geweldig woord bij het ouder worden.
Al vergaat de uiterlijke mens, al krijgen we rimpels, gaat de zwaartekracht zichtbaar worden, worden we zwakker, kunnen we minder: toch verliezen we de moed niet!
Waarom niet?
Omdat onze innerlijke mens iedere dag wordt vernieuwd!
God geeft ons, leert ons iedere dag  nieuwe dingen.
Daarom verliezen wij de moed niet!
Als wij dicht bij God leven en onze blik gericht houden op het onzichtbare, op wat nog komen gaat, de heerlijkheid die eeuwig is, dan zullen we de moed niet verliezen.
Zo vernieuwt zich ons binnenste, ons denken, iedere dag en worden we door dit leven heen geleid naar de eeuwigheid.
Laat het ouder worden ons niet ontmoedigen, maar juist bemoedigen.
Het vergankelijke wordt meer en meer klaargemaakt voor het onvergankelijke.
We sluiten dingen af en bereiden ons voor op dingen die gaan komen.
Ons lichaam vergaat, maar onze ziel komt steeds dichter bij haar eeuwig thuis.
Daarom verliezen wij de moed niet!






Hoe ouder ik word
hoe meer
mijn uiterlijke mens vergaat.
Rimpels worden zichtbaar;
ik zit niet meer zo strak in mijn vel
en in mijn haar loopt menig zilverdraad.


Maar …

Mijn innerlijke mens
wordt vernieuwd,
van dag tot dag.
Hoe meer ik leef vanuit Hem,
hoe meer ik
in Zijn kracht vermag.


Zo wordt een andere schoonheid zichtbaar,
een schoonheid van binnenuit.
Zo wordt met het ouder worden
een nieuwe periode ingeluid.


©Rita Klapwijk

donderdag 7 juli 2011

Week 24 - Het vuur van Uw Geest

Ik doop u met water tot bekering, maar Hij, die na mij komt, is sterker dan ik; ik ben niet waardig Hem zijn schoenen na te dragen; die zal u dopen met de heilige Geest en met vuur.

Mattheüs 3:11

De Heilige Geest is ons gegeven als een brandend vuur in ons.
Als we kijken naar jong gelovigen dan zien we dat ze vaak heel vurig zijn; misschien weten we het ook nog wel van onszelf.
Het vuur dat in ons brandde van verlangen om aan iedereen te vertellen wat er was gebeurd en hoe ons leven was veranderd.
Maar, na mate de tijd verstrijkt en er moeilijkheden en problemen op onze weg komen, of we het drukker krijg door school, werk, huwelijk, kinderen … en we nemen niet meer zoveel tijd als voorheen om met Hem door te brengen, zwak het brandende vuur langzaam af tot een klein vuurtje of misschien wel een smeulend hoopje.
Of misschien zijn we wel teleurgesteld in God, in mensen (wij gelovigen kunnen elkaar het verschrikkelijk moeilijk maken en elkaar teleurstellen); maakt het ons boos en opstandig of zelfs bitter.
Misschien is er zonde in ons leven binnengeslopen of vraagt God iets van ons waar we geen zin in hebben of helemaal (nog) niet willen.
En al dit soort dingen kunnen het vuur van de Heilige Geest langzaam in ons doven en daar zijn we zelf verantwoordelijk voor.
‘Dooft de Geest niet uit’ zegt Gods woord in 1 Thessalonicenzen 5:19.
Laten we er voor waken en de Here Jezus vragen om Zijn hulp om het vuur brandende te houden in ons, zodat we vonken zullen verspreiden die nieuwe vuren doen ontstaan.


 



Heer Jezus,
help mij
het vuur van Uw Geest
brandende te houden,
zodat het mijn pad verlicht
en mij toont
de wegen
die ik mag gaan.


Heer Jezus,
laat het vuur van Uw Geest
uitgroeien tot laaiend vuur,
zodat mijn hart
voor U
in vuur en vlam
zal staan.


Heer Jezus,
laat het vuur van Uw Geest
zijn als een fonkelend vuur,
opdat een vonk
een nieuw vuur
zal doen ontbranden
en een nieuwe schepping
in Uw kracht
op zal staan.


Heer Jezus,
help mij
het vuur van Uw Geest
brandende te houden,
opdat ik nimmer
zonder de leiding
van Uw Geest
op weg zal gaan.


©Rita Klapwijk 

Week 23 - Vergeven

Verdraag en vergeef elkaar,….
Vergeef zoals de Heer ook u vergeven heeft.


Kolossenzen 3:13

Wees goed voor elkaar en vol medeleven;
vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft. 

 Efeze 4:32

Elkaar vergeven is nog steeds niet één van de makkelijkste dingen.
We weten dat God ons deze opdracht geeft in Zijn woord, maar om dat ook te doen valt lang niet altijd mee.
Vooral niet als we kijken naar wat ons soms niet wordt aangedaan.
Ik ben soms totaal verbijsterd als ik sommige dingen lees of hoor wat mensen elkaar aandoen; maar ook hoe mensen die ruzie hebben,  soms niet eens, of nauwelijks meer weten waar het om gaat.


God zegt: ‘Vergeef elkaar zoals Ik je vergeven hebt.’
Niet alleen in bepaalde gevallen, maar iedere keer weer.
Vaak blijft alleen het voorste gedeelte van dit woord in ons hoofd hangen: ‘Vergeef elkaar’, en dringt de rest van het vers niet tot ons door.
Toch zegt Gods woord: ‘…zoals de Heer je vergeven hebt; zoals God je in Christus vergeven hebt.’
Dan wordt de nadruk verschoven van de ander naar jezelf.
Ja, we doen elkaar soms erg veel pijn en verdriet, kwetsen elkaar, bewust of onbewust, maar hoe groot is onze schuld niet naar God toe?

Het nummer ‘Mercy’ van de CD van Laura Woodley heeft mij tot diep nadenken gebracht over dit woord.
Op een gegeven moment klinkt in dit lied: '... because ...  I’ve been forgiven of more than I could ever be angry for; instead of judgement I choose mercy.'
'... omdat ...  God heeft mij meer vergeven dan dat ik ooit ergens boos over kan zijn; in plaats van veroordeling kies ik voor genade.'


En daar ligt de sleutel: Genade.
Genade in plaats van veroordeling.


God schenkt ons genade, wat doen wij?
(lees eventueel eens dit verhaal)






Alles heeft Hij mij vergeven;
al mijn zonden heeft Hij bedekt.
Genade heeft Hij geschonken,
mij tot leven gewekt.


Al wat Hij mij in dit woord nu vraagt,
is ook de ander te vergeven
zoals Hij mij vergeven heeft.
Genade te schenken;
laten zien wie in mij leeft.


©Rita Klapwijk 

dinsdag 5 juli 2011

Week 22 - Jezus is Heer!

Er waren niet veel mensen op de Olijfberg toen Jezus terugging naar de hemel; alleen de discipelen waren erbij.
(Of de vrouwen, die ook altijd bij Jezus waren, erbij waren staat niet vermeld; wel dat zij vanaf dat moment met de discipelen in Jeruzalem in een bovenvertrek met hen in voortdurend in gebed bleven.)
Slechts een handje vol mannen waren dus maar getuige van Zijn hemelvaart.
Hoe anders zal dat zijn als Hij terugkomt!
Zoals Jezus naar de hemel gegaan is zal Hij ook terugkomen, met de wolken, maar er is één groot en wezenlijk verschil: als Hij terugkomt, zal IEDEREEN Hem zien.
Gods woord zegt ons, dat er velen zullen komen en zeggen dat zij de christus zijn, maar dat we hen niet moeten geloven, want als de Here Jezus terugkomt, zal er geen twijfel over bestaan dat Hij het is.
Dan zal niemand er meer onderuit kunnen; iedereen zal erkennen en belijden: Jezus is Heer!
Iedereen zal knielen en erkennen dat Hij God is.

Ze zeiden: ‘Galileeërs, wat staan jullie naar de hemel te kijken?
Jezus, die uit jullie midden in de hemel is opgenomen, zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie Hem naar de hemel hebben zien gaan.’

Handelingen 1:1

Zie, Hij komt met de wolken!
Iedereen zal Hem zien, ook zij die Hem doorstoken hebben,
en alle volken der aarde zullen om Hem treuren.
- Amen-

Openbaring 1:7

En dan zullen ze de Zoon des mensen zien komen in de wolken, met grote kracht en heerlijkheid.

Marcus 13:26

… voor Mij zal iedereen neerknielen,
allen zullen erkennen dat Ik God ben. 

Jesaja 45:23b





Slechts enkelen waren getuige
van de hemelvaart van de Heer;
maar de gehele wereld zal Hem zien
op het moment dat Hij wederkeert.
Dan zal elke knie zich voor Hem buigen
en elke mond zal het belijden:
Jezus is Heer!

©Rita Klapwijk 

maandag 4 juli 2011

Week 21 - Succes

Wie of wat bepaald dat wij succesvol zijn of niet?
Met welke ogen kijken we naar onszelf als het gaat om succes in wie we zijn of wat we hebben bereikt?
Kijken we met de ogen van de wereld en spiegelen we ons daaraan of kijken we door de ogen van God?
Het valt niet altijd mee om met de ogen van God naar onszelf te kijken; vaker spiegelen we onszelf aan een ander.
Het gevolg is dat we ons er meestal niet veel beter door gaan voelen.
We zullen namelijk altijd mensen ontmoeten die meer geld te besteden hebben dan wij, een mooier huis hebben, een beter betaalde baan, aanzien hebben, hoger op de maatschappelijke ladder staan, vul maar in.
Succes hebben in deze wereld is vergankelijk, succes in Gods ogen heeft eeuwigheidswaarde.
De vruchten van ons succes in deze wereld zijn soms maar van korte duur; er is altijd wel weer een ander die het beter kan of nog meer geld binnenhaalt, maar de vruchten die ons werk oplevert in de ogen van God zijn blijvend.
Wat willen we uiteindelijk het liefste horen: ‘… en de Oscar is gewonnen doorrrrr: …’, of ‘Goed gedaan, jij goede en getrouwe dienstknecht; kom binnen en vier feest.’






Heer,
laat mijn succes
niet worden bepaald
door hoeveel geld ik verdien
of op welke trede
van de maatschappelijke ladder
ik mij bevind,
maar door wie ik ben in U,
door wat ik voor U mag doen,
uit liefde,
met een vreugdevol
en dankbaar hart,
dat waar ik goed in ben
en wat laat zien
hoezeer ik U bemin.


©Rita Klapwijk 

zondag 3 juli 2011

Week 20 - Geduld

De Bijbel zegt ons dat zoals de Here Jezus is heengegaan, Hij zo ook weer terugkomt.
Niemand echter, noch de Here Jezus Zelf, kent het tijdstip waarop dat zal zijn, alleen God de Vader.
Wel spoort de Here Jezus ons aan om waakzaam te zijn en te blijven, om te zien op de tekenen des tijd.

Als we kijken naar wat mensen elkaar aandoen, hoe we met elkaar omgaan, de onverdraagzaamheid, de liefdeloosheid, het egoïsme noem maar op, dan is het onbegrijpelijk dat God Zijn Zoon nog niet teruggezonden heeft naar deze aarde en voorgoed een einde maakt aan deze zondige en verloren wereld.
Sommige mensen lachen om de gedachte dat de Jezus terug zal komen, dat de mensheid geoordeeld zal worden; dat er een hel en een hemel is; velen geloven er niet meer in.
Toch, het feit dat het einde er nog steeds niet is, heeft niets met ons doen en laten te maken, maar alles met Gods geduld met deze wereld, met de mensen die er wonen.
God heeft nog steeds geduld, omdat Hij namelijk niet wil dat er ook maar iemand verloren gaat, maar dat alle mensen tot inkeer komen en gered zullen worden. (2 Petrus 3:9)

God talmt niet, God heeft geduld, zo groot is Zijn liefde voor de mensheid.
Er is dus nog tijd om je hart aan de Here Jezus te geven, om Zijn geschenk van genade aan te nemen, om gered te worden voor de eeuwigheid.
Nog is er tijd om je leven aan Hem te geven.






Groot is Gods geduld,
oneindig groot Zijn liefde
voor elk mensenkind.
Nog heeft Hij geduld
met een wereld
verloren in schuld,
nog is het niet te laat;
Kom tot inkeer,
Hij wil immers niet dat er ook
maar iemand verloren gaat.
Nog is er tijd
om je leven te leggen
in de handen van Hem
die jou zo bemint.


©Rita Klapwijk 

vrijdag 1 juli 2011

Week 19 - Liefde

De liefde bedekt alle dingen,
zij gelooft alle dingen,
zij hoopt alle dingen,
zij verdraagt alle dingen.


Zo blijven dan: Geloof, hoop en liefde, maar de meeste van deze is de liefde.

1 Korinthe 13:7,13


De meeste is de liefde.
Liefde is het meest belangrijke en centrale deel van de Bijbel.
Alles draait om liefde.
Geen gewone liefde zoals wij die kennen, maar Goddelijke liefde, een onvoorwaardelijke liefde.
Een liefde die zichzelf wegcijfert en het welzijn van de ander op het oog heeft.
Een liefde die geeft in plaats van neemt.
Een liefde die dient in plaats van gediend worden.
Een liefde die wij vanuit onszelf niet bezitten.
Maar God wil ons veranderen en ons deze liefde leren.
Hoe meer we vertoeven in Zijn aanwezigheid, hoe beter we Hem leren kennen, hoe meer Zijn Geest in ons kan wonen en werken, hoe meer Zijn liefde in ons zichtbaar zal worden.






Heer,
Uw woord zegt ons
dat de liefde
alle dingen bedekt,
dat zij alles gelooft
en alles hoopt
en alles verdraagt.

Vanuit mijzelf, Heer,
heb ik deze liefde niet
en worstel ik
met deze woorden;
voel me er soms zelfs
door belaagd.

Maar ik weet, Heer,
dat hoe meer ik U leer kennen
hoe meer deze liefde zich
in mij ontplooit
en zo strek ik mij uit
naar meer van U,
oprecht en onversaagd.


©Rita Klapwijk 

Week 18 - Eeuwig leven

Wat is het heerlijk om te mogen weten, dat als wij Hem toebehoren, wij niet zullen sterven, maar eeuwig met Hem mogen leven.
De dood heeft in dit leven niet meer het laatste woord.
Jezus stierf aan het kruis op Golgotha voor onze zonden, Hij werd begraven, daalde neer in de hel, maar stond op de derde dag op uit de dood.
Het voorhangsel was gescheurd.
Onze zonden aan het kruis genageld.
De dood verslagen.
De toegang tot God weer hersteld.
Halleluja!
En een ieder die in Hem gelooft zal eeuwig leven.
Wat een heerlijk vooruitzicht.
Wat een heerlijke toekomst wacht ons. 


Johannes 6:35-40; Romeinen 3:23-25






Dank U, Jezus,
voor wat U hebt gedaan;
dat U voor mij
aan het kruis bent gegaan.
Dank U,
dat U stierf
voor al mijn zonden
en dat U
de dood hebt ontbonden.
Dank U,
dat ik nu niet aan mijn zonden
ten onder zal gaan,
maar straks in Uw heerlijkheid
juichend voor Uw troon mag staan.


©Rita Klapwijk

Week 17 - Schoongewassen

Christus heeft eens en voor al geleden voor onze zonden:
Hij die onschuldig was, heeft geleden ter wille van ons, de schuldigen,
om ons bij God te brengen.
Want door de ongehoorzaamheid van één mens
werden wij (alle mensen) zondaars,
maar ook worden wij (alle mensen)
dankzij de gehoorzaamheid van Eén
rechtvaardig.
Al waren onze zonden als scharlaken,
ze zullen wit worden als sneeuw;
al waren ze rood als karmozijn,
ze zullen worden als witte wol.
Zo worden wij,
die op vijandige voet met God stonden,
weer met Hem verzoend door de dood van Christus,
Zijn Zoon.


Naar: 1 Petrus 3:18; Jesaja 1:18; Romeinen 5:12





Jezus,
Zoon van God,
smetteloos lam;
U waste mij schoon
van al mijn zonden en schuld.
Jezus,
Zoon van God,
smetteloos Lam;
U bent mijn Verlosser,
U bent Degene
die al mijn zonden en schuld
op Zich nam.


©Rita Klapwijk